Puggy Family

เด็กๆ เกิด 16 มิ.ย.49 ค่ะ ความจริงเริ่ม เกิดเที่ยงคืน วันที่ 15  แต่แม่เลยปัดให้เป็นวันที่ 16  ซะเลย

และแล้ว ก้อถึง วันที่หลานรักโต  ณ ตอนนี้ก้อ 1ปี 9 เดือน  แต่รูปๆ พวกนี้ ถ่าย มา ล่าสุด 3-4 เดือนแล้วฮับ  ตอนนี้พวกผมโตก่า นี้เยอะเยย

(แหมๆ  กว่า จะคิดชื่อออก นานมาก  ตอนหลานเด็กๆ ก้อเรียกนู๋ว่า น้องหนึ่ง สอง สาม )

โจ๊ะโจ๋ เป็นตัวพี่ เกิดเบอร์1  แต่ จิ๋วที่สุด เล็กมากค่ะ เล็กกว่าปั๊กกี้อีก แค่ 7โลกว่า

ตัวที่ 2  ชื่อซูโม่ค่ะ แม่จะเรียกนู๋ติดปากว่า พี่ซูโม่ เพราะนู๋ตัวใหญ่ที่สุดในบ้าน  11โล ล่ะมั้งเนี่ย เป็นปั๊กขนุนไปซะแล้ว เวลานู๋นอนนะ ตัวกลมกลิ้งเหมือนลูกขนุนเลย อิอิ

ตัวที่3 ค่ะ น้องชายสุดท้อง  ชื่อ บูตะ  ตอนนี้หนัก ราว 9โล  บูตะ น่ารักนะคะ ขี้อ้อน แต่นิสัยไม่ดี ชอบข่มโจ๊ะโจ๋ วางอำนาจที่ซู้ดดดด  แต่แม่ก้อรักนู๋นะจ๊ะ

อิอิ  ตอนนี้แนะนำตัวแค่นี้ก่อนนะกั๊บ  ไว้คุณแม่ ของพวกผม ถ่ายรูปใหม่ๆ แล้ว จะรีบ มาลงให้พี่ ๆ ดูนะคร้าบบบบ

เป็นวันแรก ที่แม่พาเจี๊ยบ กลับบ้าน (เจี๊ยบเกิด 28 สิงหา 2549)

 เจี๊ยบคือลูกชิวาว่า ขนสั้น สีน้ำตาลแดง หรือสีลูกกวางนั่นเอง นู๋เจี๊ยบหัวโหนกเป็นตัวผู้ นัยถ์ตาออดอ้อน แม่เห็นแล้วใจละลาย สืบเนื่องจาก น้าเคยเลี้ยงชิวาว่า 10กว่าตัว ตอนบีไปอยู่กรุงเทพ กับน้า ก้อผูกพันกับพวกเค้าและคิดในใจว่า สักวันนึงต้องเลี้ยงให้ได้

จนมาเจอปั๊กกี้ แม่ก้อลืม คิดถึงชิวาว่าไปเลย

จนกระทั่ง..... พี่เต้ย เพื่อนเลิฟในสมาชิกปั๊กคลับ ได้เซิทเจอเค้าขายเจี๊ยบในเว็บ ซึ่งคนขายอยู่เชียงใหม่ พี่เต้ย โอนเงินมาให้ดิบดี และฝากเลี้ยงด้วย เป็นเวลา 7 วัน ปรากฏ ว่า ตอนแม่ไปรับเจี๊ยบมา 2 วันแม่ก้อรักนู๋แล้ว และบอกพี่เต้ยขอซื้อต่อ ด้วยความสงสารพี่เต้ยเลยยอม บีจึงโอนเงินคืนพี่เต้ยไป

และแล้วแม่ก้อได้เจี๊ยบมาเป็น ลูกแม่อีกตัวนุง รวมเป็น 5ตัว ในบ้านหลังน้อยของแม่เพิ่มเป็น 5 ตัวแล้ว พร้อมปาดเหงือ อีก 10หน เจี๊ยบเข้ากับทุกตัวได้คะ แถมมะมีใครกล้ารังแกเจี๊ยบด้วย จึงยกตำแหน่ง ให้เจี๊ยบเป็น จ่าฝูงโดนบัดดล อิอิ

จากวันนั้นถึงวันนี้ ลูกสาวแม่บีก้อไม่ได้กินข้าวเยอะขึ้นกว่าเดิมเลย

กลายเป็นปั๊กผอมปั๊กแคระไปได้ แม่จึงตัดสินใจ ที่จะเอานู๋ผสม แล้ว เลี้ยงนู๋กับลูก ไว้ เพื่อจะได้แย่งกันกิน นู๋จะได้มีเพื่อนและไม่เหงา ตอนนั้นนู๋ราว ขวบครึ่ง ได้ ฮีท 3 พอดี แม่ก้อพานู๋ไปผสม กับ หนุ่มพีค หล่อดีทีเดียว พีคกับปั๊กกี้นี่คนละไซด์เลยอ่ะ นู๋ทะไม ตัวเล็กเช่นนี้ ผสมไป 3 ครั้งล่ะมั้ง นู๋คลอด วันที่ 57 ค่ะ ตอนนู๋ท้อง ก่อนนู๋คลอด ทุกอย่างมันยังติดตา และติดอยู่ในหัวใจแม่เสมอ เพราะแม่เป็นคนทำคลอดเองกับมือ แต่นู๋ก้อเก่งมากค่ะลูก แม่เองที่ผิด ทำลูกนู๋ตายโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ พอคลอดออกมา จาก 5 เหลือ3 เพราะแม่เอง แม่แท้ๆ อ่อนประสบการณ์ แท้ๆ

แม่ก้อเลี้ยงนู๋กับหลาน จนโต ถ่ายรูปค่ะทุกวันค่ะ ตั้งแต่ เกิดจนโต ทุกๆ วันแม่จะมีความสุขมากที่ได้คิดถึงนู๋กับหลาน

 หลานน่ารักมาก เป็นเด็กดีมาก(ตอนเด็กๆ นะ555) ที่รอดมา เป็นชาย 3 เลยค่ะแม่เริ่มลังเล เพราะตอนแรกกะจะเลี้ยงนู๋ไว้กับลูกสาว แต่ปรากฏว่า ตอนนี้ไม่มี ลูกสาว ทำไงว้า จะให้ใครไปก้อคิดถึง เลยตัดสินใจเลี้ยงไว้หมดเลยค่ะ แม้จะแอบเหนื่อยเล็กน้อยแต่ยอมค่ะ เพราะความรัก อิอิ

จนหลานโตได้ 4 เดือนปั๊กกี้ก้อเป็นฮีท แม่จึงตัดสินใจพา ไปทำหมัน เพราะกลัว วันหน้าแม่ลูกผสมกันเองจะลำบาก ดังนั้น ตอนนี้ แม่ก้อเลย มีปั๊กที่บ้าน 4 ตัว ชื่อ แม่ปั๊กกี้ โจ๊ะโจ๋ ซูโม่ บูตะ เลี้ยงกันต่อไป สู้เพื่อลูก

นู๋สร้างเสียงหัวเราะ และ น้ำตา ให้แม่เสมอมา แม่มีนู๋แม่ก้อไม่เหงาเลย -*- ไม่เหงาเลยจริงๆ

วีรกรรมของนู๋มากมาย ไม่ว่าจะกินข้าวยากลำบากแสนเข็น แม่แทบกราบให้นู๋กินนู๋ยังไม่ยอมจะกินเลย เปลี่ยนอาหารทุกมื้อ สารพัดจะเปลี่ยน ขนาด ซีซ่าร์ กินมื้อนี้ มื้อถัดไปก้อไม่กินละ เฮ้ออออ

แต่ที่แม่จำติดตา มี 2เหตุการณ์ ปกติ แม่ไม่ค่อยทำความสะอาด บ้านเป็นเรื่องเป็นราว แค่ทำเสร็จ ๆ ไปแต่ละวัน พอดีวันนั้นครัวรกมาก แม่เลย จัดการ ทำความสะอาดยกใหญ่ หูยยย ทำเสร็จแล้ว บ้านงามมากมาย และนู๋ก้ออยู่ช่วยให้กำลังใจแม่ เสร็จละ ไปนอนกลางวันดีกว่า หลับไปแป๊บๆ ตื่นมา เดินมาห้องครัว โอ้ววววววววววพระเจ้าจอร์ช ปั๊กกี้คาบถุงแป้งข้าวโพด สะบัดเลอะเต็มครัว เข่าแม่แทบทรุด ปั๊กกี้ๆๆๆๆๆๆๆๆทำอะไร ครัวชั้นๆๆ กะลังจะหันไปด่า อ่า หัวเราะทั้งน้ำตา เจ้าหมาหน้ามู่ คราบแป้งติดเต็มหัว เต็มริงเกิ้ล ไปหมด คิดถึง คนตัวดำ แล้วปะแป้งขาวๆ จิ อิอิอิ ไม่ด่า ละ แค่บ่นๆๆ พานู๋ไปเช็ดตัว แล้วก้อมาเก็บครัวตามเดิม

ส่วนอีกเรื่อง ตอนนู๋ 6เดือนเต็ม ช่วงหน้าฝนพอดี แม่ไปทำงาน กลางวันพ่อ ไปบ้าน ปล่อยนู๋วิ่งเล่นที่สนาม ก่อนพ่อออกจากบ้าน กำลังจะพานู๋เข้ากรง พ่อเห็นน้ำลายนู๋เต็มปาก พ่อตกใจรีบเช็ดให้ แล้วลองเอาไก่ทอดให้นู๋กิน นู๋ก้อกินได้ พ่อเลยวางใจ คืนนั้นแม่มีกินเลี้ยง กลับบ้าน 4ทุ่ม แม่เข้าบ้านไปเห็นสภาพกรง คือมีอึ เหลว เต็มกรงไปหมด มีรอยเท้านู๋ ที่ถูไปกับพื้น แล้วก้อนู๋น้ำลายฟูมปาก แม่ตกใจมาก พ่อเข้ามาพอดี รีบพานู๋ไปหาหมอ หนูดูโทรมมาก หมอถามไปถามมา สันนิษฐานกันว่า นู๋โดนพิษคางคก แถมกระจกตาครูดกรง มีแผล เล็กน้อย หมอก้อฉีดยากันชักให้ แม่ก้อพานู๋กลับบ้าน นอนเฝ้านู๋ไม่ได้หลับ แม่บอกกับตัวเองว่า นู๋อย่าเป็นอะไรมากนะ ถ้านู๋หายแม่จะรักนู๋ให้มากๆ จะไม่บ่นเรื่อง กินกับนู๋อีกแล้ว หลายวันเหมือนกันกว่าจะหายค่ะ สุดท้ายก้อหายดี ขุนยังไง นู๋ก้อไม่อ้วน ....

ปั๊กกี้ เป็นสุนัขตัวแรกที่บีได้ซื้อมาด้วยเงินของตัวเอง

ตอนปั๊กกี้เด็กๆ เค้าน่ารักมาก อ้วนกลม เห็นปุ๊บรักปั๊บ ทั้งที่แทบไม่เคยสนใจ สุนัขพันธุ์นี้เลย เพราะที่บ้าน มีแต่พุดเดิ้ล

^ ^ 26 พ.ย. 2547 เป็นวันแรกที่แม่เจอปั๊กกี้ ป๊ะป๋าของลูกพาแม่ไปดู ตอนนั้นนู๋ 2เดือนพอดี แล้วแม่ก้อหลงรักนู๋ทันที แต่....หลังจากนั้นได้ไม่เกิน 20นาที ความรักที่แม่มีต่อนู๋มันก้อหายไป เหลือแต่ความตกใจ -*- แม่อุ้มนู๋ขึ้นรถวางบนตักแม่ แต่นู๋โคตรซนเลย ตะกุยเสื้อลูกไม้ของแม่เป็นขุย หลุดๆ ไปหมด ไม่เรียกสุนัขแล้ว หมาๆๆๆๆ หมาตัวนี้ทะไมซนขนาดนี้ แม่คงชิน กับพุดเดิ้ล ที่เรียบร้อย จับวางตรงไหนก้อ นิ่ง แม่รีบโทรหาป๊ะป๋าของนู๋ ว่าแม่เอาไปคืนได้มั้ย ซนจริงๆ ป๊ะป๋าปลอบใจเค้ายังเด็ก เด่วโตก้อหาย ...